Κώστας Ζωγραφόπουλος

zografopoulosΗθοποιός, Σκηνοθέτης, συγγραφέας και σκηνογράφος

Η επαγγελματική μου δράση, συνοψίζεται σε περιόδους ενασχόλησης με αντικείμενα ετερόκλητα αλλά και τόσο συναφή με την ολιστική θέαση που μου έδωσαν για τον κόσμο που βιώνω. Έτσι σπούδασα και εργάστηκα για αρκετά χρόνια ως γεωτεχνικός σε όλη την Ελλάδα. Στην συνέχεια προέκτεινα το γνωστικό μου αντικείμενο στον τομέα των Δημοσίων Σχέσεων και ανέλαβα την ευθύνη του αντίστοιχου τμήματος κεντρικής Συνεταιριστικής Ένωσης.
Ασχολήθηκα χωρίς να έχω επαγγελματική ιδιότητα αλλά διάθεση προσφοράς με το σκίτσο και φιλοτέχνησα επικοινωνίες και εκδόσεις στον τομέα των δημοσίων σχέσεων που λειτουργούσα.

Ίδρυσα μια επιχείρηση που αντικείμενο της ήταν να σχεδιάζει και να κατασκευάζει χώρους ανθρώπινης δράσης. Έτσι από τότε με τους συνεργάτες μου δημιουργούμε καταστήματα, εκθεσιακούς χώρους καθώς και σκηνικά θεάτρου.
Το θέατρο είναι το άλλο μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου. Μαθήτευσα την υποκριτική και την λειτούργησα για χρόνια έχοντας τον τίτλο του εραστή της τέχνης έχοντας κερδίσει μια ανείπωτη γοητεία από αυτό.
Παράλληλα έγραφα και γράφω ως προσωπική ανάγκη έκφρασης, διηγηματικό λόγο, θεατρικά κείμενα ενώ ορθογραφώ μέσα από το προσωπικό μου ύφος στο διαδίκτυο.
Ασχολούμαι λοιπόν ως μαθητής και δάσκαλος με το Θέατρο, μέσα από την υπόκριση, την σκηνογραφία και την γραφή. Θεωρώ ότι όλες μου οι σπουδές, οι ανησυχίες, οι στοχασμοί και τα κενά της μέχρι τώρα ζωής μου, είναι το ουσιαστικότερο υλικό αντιμετώπισης κάθε θεατρικής πρόκλησης.
Κατάγομαι από ένα ορεινό χωριουδάκι που ονομάζεται Δραγασιά και είναι κρεμασμένο στα δασώδη βουνά του Βοΐου της Μακεδονίας. Σε αυτό χρωστά και τον τίτλο του ο χώρος στοχασμών που έχω δημιουργήσει στο διαδίκτυο, μια και πιστεύω ότι η διαφορετικότητα της καταγωγής μας, δεν είναι διαχωρισμός, αλλά η αφορμή για να μας ενώνουν οι ίδιες "διαφορετικότητες" των αναγκών της ζωής μας.
Αισθάνομαι όμορφα που έχω την ιδιότητα του πατέρα, θεωρώντας ότι η ζωή βρίσκεται σε απλές σχέσεις και όχι στην ψευδαίσθηση του "τι" φανταζόμαστε για τον εαυτό μας.

Επιλέγω το μέτρο της έκφρασης και την παρρησία της σκέψης μέσα από φερώνυμη επικοινωνία. Θεωρώ την επιθετική γραφή -μέσω ανωνυμίας- ως την έκφραση του φασισμού των αδυνάτων της σκέψης, σε όποια οικονομική ή κοινωνική διαστρωμάτωση και αν βρίσκονται.

Τέλος η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου, είναι ένας απλός φάκελος (ανοιχτός) στον οποίο συνεχώς προστίθενται και αφαιρούνται σκέψεις, πεποιθήσεις και στάσεις ζωής, όσο του επιτρέπει η Άτροπος να ταξιδεύει ...

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γεράσιμος Σπάθης Μάκης Παπαγεωργίου »